Od dawna chodził mi po głowie jeden pomysł. Taki, który wracał za każdym razem, gdy siadałem do Magii i Miecza, odpalałem starego Gothica albo kolejnego RPG-a z otwartym światem. I w końcu pomyślałem: a co, jeśli spróbuję stworzyć coś swojego?

Tak właśnie narodził się jeden z moich autorskich projektów – gra planszowa fantasy, która ma połączyć to, co kocham najbardziej w planszówkach i komputerowych RPG-ach: wolność wyboru, rozwój postaci i poczucie prawdziwej przygody.

Inspiracje – stare, ale jare

Nie będę udawał, że odkrywam Amerykę. Magia i Miecz to dla mnie klasyk. Uwielbiałem klimat, drogę „od zera do bohatera” i to uczucie, że każda rozgrywka jest inną historią.
Był tylko jeden problem … a właściwie kilka.

Losowość.

Dużo losowości.

Za dużo losowości.

Bardzo lubiłem grać w Magię i Miecz, ale jednocześnie potrafiła mnie doprowadzić do szału. Rzut kością decydował o wszystkim: o sukcesie, porażce, a czasem nawet o tym, czy właśnie zmarnowałeś godzinę życia. Realny wpływ gracza na przebieg gry? Czasami miałem wrażenie, że raczej symboliczny.

Z drugiej strony są RPG-i na PC, a w szczególności Gothic. Gra, która nauczyła mnie, że:

• świat może być otwarty,
• nikt nie musi prowadzić gracza za rękę,
• a jeśli zapuścisz się gdzieś za wcześnie … to cóż, giniesz. Szybko. I boleśnie.

I właśnie wtedy pomyślałem, że chciałbym stworzyć planszówkę, w którą sam chciałbym grać. Taką, w której sam decyduję, kim jestem, gdzie idę i kiedy (albo czy w ogóle) mam szansę przeżyć.

Losowość? Tylko tam, gdzie ma sens

W moim projekcie losowość schodzi na dalszy plan. Oczywiście – całkowicie się jej nie da (i nie trzeba) pozbywać, ale:

• decyzje gracza,
• przygotowanie drużyny,
• rozwój postaci,
• obrana strategia

mają znaczyć więcej niż szczęście albo jego dramatyczny brak.

Chcę, żeby porażka wynikała z błędnych decyzji, a nie z tego, że kość postanowiła dziś kpić z twojego istnienia.

O co będzie chodzić?

W dużym skrócie:

• zbierasz drużynę – każda postać ma własny charakter i możliwości
• rozwijasz umiejętności poprzez zadania, eksplorację i wybory
• świat jest otwarty – sam decydujesz, gdzie iść i co robić
• a na końcu… no cóż – trzeba będzie skopać tyłek temu złemu 😄

Fabuła nie jest skomplikowana. Od razu wiadomo, że trzeba pokonać „złoczyńcę” (jak mawia mój syn). Od razu też wiadomo, gdzie on jest.

Ale.

Jeśli pójdziesz tam od razu …
to skończysz dokładnie jak Bezimienny w Gothicu, gdy tylko zapuści się prosto do lasu.
Krótko mówiąc: nie polecam.

Nie chcę jednej „właściwej” drogi ani liniowej opowieści. Gra ma dawać poczucie ryzyka, przygody i satysfakcji z dobrze przemyślanych decyzji. Albo przynajmniej z decyzji, które następnym razem podejmiesz lepiej.

Dlaczego o tym piszę?

Bo to projekt, w którym łączę:

• projektowanie,
• ilustrację,
• budowanie świata fantasy,
• i myślenie systemowe

czyli dokładnie to, czym zajmuję się na co dzień jako freelancer.

Prawda jest też taka, że autorskimi projektami mogę zajmować się tylko w wolnych chwilach. A tych – jak łatwo się domyślić – nie ma za wiele. Przez długi czas projekt leżał więc zakurzony gdzieś na dysku.

Ale z początkiem roku go odkurzyłem.
I siadłem do niego z nowym zapałem.

Ten blog będzie miejscem, gdzie będę pokazywał:

• postępy prac (tak, także te wolne),
• mechaniki gry,
• koncepty postaci i kart zdarzeń,
• ilustracje,
• oraz wszystkie wzloty i potknięcia po drodze.

Na początek – mapa świata, która jednocześnie będzie planszą do gry.

Bo każda dobra przygoda musi się od czegoś zacząć.

Jeśli lubisz planszówki, RPG-i i fantasy – zostań na dłużej.
W kolejnych wpisach zajrzymy głębiej do tego świata.